W tym roku obchodzimy stulecie powstania klasztoru franciszkańskiego w Dusznikach- Zdroju. I mamy to szczęście, że obecny proboszcz O. Mieczysław Lenard to pasjonat historii. Przygotowując wystawę na stulecie klasztoru zaciekawił go pewien obraz, ale niestety trudno było ocenić kto był jego autorem. Intuicja lub zmysł historyczny lub ingerencja z nieba sprawia, że po zerwaniu z tyłu obrazu papieru ukazało się coś co uczyniło ten obraz niezwykłym. Oto treść pisma przetłumaczonego z języka łacińskiego.
,,Ten obraz Najświętszej Maryi Panny, Matki Nieustającej Pomocy, będący najcenniejszą kopią słynącego cudami obrazu czczonego pod tym samym tytułem w kościele św. Alfonsa w Rzymie, został namalowany przez wielce jaśniejącą i pobożną dziewicę Annę, wolną panią baronównę de Oer w Dreźnie, w królestwie Saksonii.Obraz ten, za zgodą i wstawiennictwem ojca Piusa Bocka, został podarowany przez malarkę kościołowi Domu Księży na Górze Kaplicznej w Prudniku (Neustadt) na Górnym Śląsku w roku 1869, gdzie od pierwszego maja tegoż roku jest pobożnie czczony przez wiernych chrześcijan. Na dowód czego… O. Pius Bock tymczasowy inspektor Domu Księży w dniu odnowienia tej świątyni karta ta została dołączona, dnia 9 września 1871 roku.”
O. Pius Bock był wielkim czcicielem Maryi. On wprowadzał w Prudniku nabożeństwa Maryjne.
Rok 1944/1945. W Prudniku mieszka O. Simon dawny prowincjał , który zapewne wiele razy odwiedzał klasztor w Dusznikach Zdroju. Wszak była to nowa budowla a O. Simon zasiadał w zarządzie.
Prudnik jest ostrzeliwany w czasie walk frontowych. I tu jest hipoteza, która oczywiście wymaga dalszych kwerend. Być może O. Simon postanawia przenieść zabytki sakralne, aby zabezpieczyć je przed działaniami wojennymi.Pozostaje tajemnicą dlaczego ten cenny obraz znalazł się w Dusznikach-Zdroju. A może znalazł się dużo wcześniej albo dużo później. To oczywiście hipotezy.
Z dużym prawdopodobieństwem znajdują się też w dusznickim klasztorze wota z Prudnika.
W trakcie chaotycznych działań wojennych i wkraczania Sowietów, o. Jerzy Simon oraz drugi zakonnik, o. Wojciech Mrosik (w zapiskach figurujący też jako Adalbertus), próbowali szukać schronienia. Zostali zastrzeleni przez żołnierzy radzieckich na pobliskich polach otaczających klasztor w Prudniku-Lesie (podawana jest noc z 22 na 23 marca lub sam dzień 23 marca.
Niezwykła postacią jest też O.Pius Bock wielki czciciel Maryi. To on był inicjatorem namalowania obrazu Matki Bożej Nieustającej Pomocy przez Marie Anne von Oer. Była ona córką znanego malarza Theobalda von Oer.
Biografia Anny Marii von Oer.
Anna Maria Freiin von Oer (1846–1929) była niemiecką malarką zaliczaną do artystów Düsseldorfer Schule (Düsseldorfskiej Szkoły Malarstwa). Specjalizowała się głównie w malarstwie religijnym.Urodziła się 9 grudnia 1846 roku w Dreźnie. Pochodziła z artystycznej rodziny – była córką znanego malarza historycznego i ilustratora, Theobalda von Oera, u którego pobierała swoje pierwsze lekcje rysunku i malarstwa. W celu dalszego rozwoju artystycznego podjęła studia w Düsseldorfie, gdzie kształciła się pod kierunkiem wybitnych twórców nurtu religijnego: Ernsta Degera oraz Franza Ittenbacha.W latach 80. XIX wieku przeniosła się do Bambergu, a w 1897 roku na stałe osiedliła się w malowniczej miejscowości Gößweinstein we Frankonii Górnej. Tam też zmarła 22 listopada 1929 roku.
Stygmatyczka Katarzyna Emmerich i Maria von Oer. Malarka przedstawiła ją bardzo wiarygodnie.
Artystka przedstawiła Annę Katarzynę Emmerich w stroju zakonnym (augustianki), leżącą w łóżku, co nawiązuje do faktu, że mistyczka przez wiele lat była przykuta do łóżka z powodu choroby i to wtedy doświadczała swoich wizji oraz stygmatów.Ponieważ Emmerich zmarła w 1824 roku, a obraz powstał w 1895 roku, malarka nie mogła portretować jej z natury. Von Oer bazowała na wcześniejszych opisach, grafikach oraz maskach pośmiertnych mistyczki, aby jak najwierniej oddać jej rysy twarzy i mistyczny charakter.Anna Maria osobiście udała się do miejsca gdzie żyła Katarzyna Emmerich. Miała kontakt z chustami i relikwiami oraz przestudiowała życie stygmatyczki oraz wszelki szkice. W kościele Świętego Krzyża (Heilig-Kreuz-Kirche) w Dülmen w Niemczech – czyli w mieście, w którym żyła i zmarła błogosławiona Anna Katarzyna. Wizerunek ten stał się jedną z najbardziej ikonicznych i rozpoznawalnych grafik przedstawiających tę mistyczkę na świecie.
Wielka radość dla Kościoła lokalnego, ale nie tylko, że tak piękny obraz Anny Marii von Oer jest w Dusznikach Zdroju. I tak O. Mieczysław Lenard duchowy syn św. Franciszka z Asyżu w 150 lecie ustanowienia święta Matki Bożej Nieustającej Pomocy dał nam taki wielki dar.
Święto Matki Bożej Nieustającej Pomocy zostało ustanowione w 1876 roku przez Kongregację Obrzędów na prośbę Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela (redemptorystów).Odnalezienie ikony (XIX wiek): Cudowny bizantyjski wizerunek Matki Bożej trafił do Rzymu w XV wieku, lecz po zniszczeniu kościoła św. Mateusza zaginął na dziesięciolecia. Odnalazł go o. Michał Marchi, a papież Pius IX przekazał ikonę w 1866 roku redemptorystom do kościoła św. Alfonsa na Wzgórzu Eskwilińskim.Koronacja obrazu (1867 rok): Uroczysta koronacja ikony przez Kapitułę Watykańską stała się impulsem do niezwykłego rozkwitu kultu maryjnego na całym świecie. Ustanowienie Bractwa i Święta (1871–1876): W 1871 roku powołano Bractwo Matki Bożej Nieustającej Pomocy, a w 1876 roku zatwierdzono oficjalne święto wraz z własnym formularzem mszalnym i modlitwami.
Cieszę się, że mogłem nawiązać kontakt z rodziną Anny Marii von Oer. Ta współpraca przyniesie na pewno wiele korzyści zarówno historycznych jak i duchowych. Nie ukrywam, że kiedy O. Mieczysław pokazał mi ten obraz to wzruszenie było ogromne. To wspaniały dar i pewnie niebo chce nam coś powiedzieć
Relacja z wystawy w klasztorze franciszkańskim przygotowana przez O.Mieczysława Lenarda.
