Ks. Stanisław Woronowicz – dusznicki proboszcz (1957– 29 stycznia 1961)

Dariusz Giemza

Dzięki kontaktom z Panem Antonim Niećko dawnym ministrantem księdza Woronowicza pozyskałem niezwykłe cenne informacje o tym wielkim kapłanie dusznickiej ziemi. Jestem ogromnie wdzięczny za wielki wkład w sporządzenie biografii tego zacnego kapłana.

Tak Pan Antoni Niećko rozpoczyna swą pracę o ks. Stanisławie Woronowiczu

A więc byłem ministrantem w kościele pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Nowogardzie w latach 1951-1957 u księdza proboszcza Stanisława Woronowicza. Kapłana niezwykłego. Jego wielkość postaram się przedstawić po ponad 60-ciu latach od chwili opuszczenia Nowogardu przez księdza i również przeze mnie. Tamto spotkanie kapłana, człowieka dojrzałego, z ministrantem, który niewiele rozumiał z ówczesnego świata, ale zapamiętał wiele faktów, o których kapłan wspominał, dzisiaj przynosi pełniejszy obraz życia tego niezwykłego księdza, oddanego służbie Kościołowi, wiernym, a szczególnie dzieciom i młodzieży.

Zamiarem moim jest przedstawienie pracy duszpasterskiej ks. Stanisława na tle uwarunkowań historycznych. A były one w większości wypadków niezwykle trudne, żeby nie powiedzieć – tragiczne.

Biografia

Stanisław Woronowicz przyszedł na świat dnia 12 sierpnia 1895 roku w Piotrogrodzie (późniejszym Leningradzie) w rodzinie Ignacego Woronowicza herbu Lis i Łucji z Zakrzewskich. W drzewie genealogicznym Woronowiczów znajdują się znakomite, historyczne rody: Wyszyńskich herbu Trzywdar, Chosłowskich herbu Sas.

W roku 1900 rodzina Woronowiczów przenosi się z Piotrogrodu do Kijowa, gdzie młody Stanisław od 1904 roku do 1914 roku pobiera naukę w szkole. W roku 1914, jesienią, po ukończeniu Szkoły Handlowej w Kijowie, wstępuje do Seminarium Duchownego w Żytomierzu na Wołyniu. Alumn Seminarium Duchownego w Żytomierzu Stanisław Woronowicz święcenia kapłańskie otrzymał w dniu 15 marca 1919 roku w katedrze w Żytomierzu z rąk bpa Ignacego Dub-Dubowskiego – ordynariusza diecezji łucko-żytomierskiej.Łucka katedra jest pierwszą parafią, w której pracuje jako wikariusz parafialny do 1921 roku.Jednocześnie mianowany zostaje katechetą Szkoły Powszechnej. Od jesieni 1919 roku do końca roku szkolnego 1920/1921 pełnił funkcję prefekta Gimnazjum Państwowego. Od lipca 1921 zostaje mianowany proboszczem parafii pw. św. Michała Archanioła w Kamieniu Koszyrskim na Polesiu. Pracuje tam aż do 1928 roku. Jednocześnie pełni funkcję katechety Szkoły Powszechnej 7-klasowej.

W roku 1928 ks. Stanisław Woronowicz obejmuje probostwo w parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Młynowie i jednocześnie funkcję dziekana dekanatu dubieńskiego w Dubnie. Pełnił również obowiązki katechety w 7-klasowej Szkole Powszechnej.

Uroczystość pogrzebowa Marsz. Piłsudskiego, Wołyń, Młynów 1935 Centralnie w drugim rzędzie w czarnym kapeluszu stoi ks. Woronowicz

Ołyka

Nadchodzi czas pożogi wojennej. Kolegiata Świętej Trójcy w Ołyce z jej proboszczem ks. dziekanem Stanisławem Woronowiczem na czele funkcjonuje w sposób normalny. Ks. proboszcz stoi na czele Kapituły Kolegiaty do końca wojny (1945).

Niemodlin

„Zaraz po nastaniu nowego proboszcza w 1946 roku (wspomnianego już ks. Stanisława Woronowicza) przeprowadzono renowację kościoła, wyburzono mur przy ulicy Nyskiej i kamienicę Hoffmanna, blokującą swobodny wyjazd z miasta w kierunku Nysy. Część muru położonego niżej przebudowano i przesunięto w stronę kościoła. Zlikwidowano również pomnik stojący przy murze kościoła, upamiętniający Niemodlinian poległych w czasie I Wojny Światowej.”

Boczów

k. Torzymia Ks. Woronowicz dekretem z 10.11.1948 zostaje mianowany administratorem placówki duszpasterskiej w Boczowie.

Torzym

Od 7.09.1949, decyzją władz Gorzowskiej Administracji Apostolskiej, ks. Stanisław Woronowicz zostaje przeniesiony do pobliskiego Torzymia, gdzie zostaje administratorem samodzielnej placówki duszpasterskiej w tym mieście.

Nowogard

Administrator apostolski gorzowski wydaje postanowienie z dnia 15 maja 1951 roku o przeniesieniu ks. Stanisława Woronowicza do Nowogardu w celu objęcia stanowiska administratora parafii. Po erygowaniu parafii w dniu 1 czerwca 1951 roku, dnia 8 czerwca 1951 roku ks. Stanisław obejmuje parafię jako proboszcz.

Duszniki-Zdrój

14 czerwca 1959. Ks. Stanisław Woronowicz z ks. wikarym i pierwszokomunijnym chłopcem po uroczystości I Komunii Św.
Ksiądz Stanisław Woronowicz w wejściu do kościoła w Dusznikach Zdr.

Tymczasem ks. Stanisław Woronowicz rozpoczyna swój, jak się okaże, ostatni etap pracy duszpasterskiej w parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Dusznikach Zdroju na Ziemi Kłodzkiej, Administracji Apostolskiej Wrocławskiej.

14 czerwca 1959. Ks. Stanisław Woronowicz z ks. wikarym i dziećmi po uroczystości I Komunii Św. . Duszniki-Zdrój.
1 czerwca 1958. Ks. Stanisław Woronowicz na czele procesji dzieci pierwszokomunijnych do kościoła. Duszniki-Zdrój.
1 czerwca 1958. Ks. Stanisław Woronowicz na czele procesji dzieci pierwszokomunijnych do kościoła. Duszniki-Zdrój..
1 czerwca 1958. Ks. Stanisław Woronowicz na czele procesji dzieci pierwszokomunijnych do kościoła . Duszniki-Zdrój..
1 czerwca 1958. Ks. Stanisław Woronowicz na czele procesji dzieci pierwszokomunijnych do kościoła. Duszniki-Zdrój.

Ks. Stanisław zostaje administratorem parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Dusznikach Zdr. na mocy pisma Kurii diecezjalnej we Wrocławiu z dnia 21.08.1957r. jednocześnie pełni funkcję dziekana polanickiego z siedzibą w Dusznikach Zdroju. Obejmując parafię w Dusznikach Zdroju, ks. Stanisław miał 62 lata.

Duszniki-Zdrój 1960 r. Prośba o Błogosławieństwo Apostolskie Ojca Św. Jana XXIII /niespełna rok przed śmiercią
Ks. Stanisław Woronowicz – Duszniki Zdrój Pamiątkowy wazon, ofiarowany księdzu na 40-lecie kapłaństwa, wykonany w Hucie szkła w Szczytnej Śląskiej.

Jeśli wziąć pod uwagę jego przeżycia z okresu II wojny światowej, a szczególnie okres pracy w Ołyce na Kresach i barbarzyńskie niszczenie tego, co dla duszpasterza najważniejsze – niszczenie życia ludzkiego, obiektów kultu religijnego, powierzonych jego pieczy, to dziwić się nie można, że podupadł na zdrowiu. Dodajmy, że praca na ziemiach odzyskanych przy szalejącym duchowym terrorze władz państwowych, nie sprzyjała ratowaniu zdrowia. Dnia 29 stycznia 1961 roku ksiądz Stanisław Woronowicz odchodzi do wieczności. Jego ciało spoczęło przy kościele, któremu oddał ostatnie dni swojego życia. Parafianie uczestniczący w uroczystościach pogrzebowych dali wyraz głębokiego przywiązania do swojego duszpasterza.

Nekrolog pośmiertny 1961
Widok trumny ze szczątkami ks. Stanisława Woronowicza w rodzinnej kaplicy po przewiezieniu z Dusznik Zdroju

Koźmin Wielkopolski

Wobec próśb osób z otoczenia księdza, gdzie pełnił on ostatnią posługę, które nadal obawiały się utraty Ziem Zachodnich, jego bratowa wyraziła zgodę na przeniesienie zmarłego kapłana do rodzinnego grobowca. W kilkanaście miesięcy po śmierci księdza dokonano przeniesienia trumny z ciałem do rodzinnego grobowca w Koźminie Wlkp.

Tak zakończył swoją ziemską drogę kapłan urodzony w Piotrogrodzie, nauki pobierający w Kijowie, wyświęcony na Kapłana na Wołyniu w diecezji łucko-żytomierskiej, posługę kapłańską sprawujący w diecezji łuckiej, by pod koniec życia służyć rodakom na Ziemiach Zachodnich Rzeczypospolitej. Jego doczesne szczątki spoczęły wśród swoich. Requiescant in Pace księże kanoniku Stanisławie! Grudziądz, kwiecień 2019r.

Widok trumny ze szczątkami ks. Stanisława Woronowicza w rodzinnej kaplicy po przewiezieniu z Dusznik Zdroju

Pan Tyszecki mieszkaniec Dusznik-Zdroju z opowiadań rodziny przekazał świadectwo,, Był to niezwykle pokorny kapłan, chodził w jednym swetrze i zawsze wszystkim co miał dzielił się z mieszkańcami”

Ogromne podziękowania dla Pana Antoniego Niećko za udostępnienie fotografii i materiałów oraz za wspólne rozmowy o tym niezwykle wspaniałym kapłanie. Jeśli ktokolwiek posiada foto lub świadectwa o tym kapłanie proszę o kontakt.

Zdjęcia i reprodukcje pochodzą ze strony Antoniego Niećko: https://antoni.niecko.com/ksiadz-stanislaw-woronowicz-biografia/

Muzeum Skarbiec Dusznik-Zdroju jest bezpłatne i prywatne.

Nie jest dotowane przez instytucje miejskie i kultury.

Proszę o wsparcie na realizację zadań kulturalnych.

Skomentuj