Wszystko zaczęło się kilka la temu kiedy mały Antoni został zlokalizowany jako dziecko z tajemniczego sierocińca w Dusznikach-Zdroju. Kilka lat poruszania się po całej południowej Polsce i nareszcie.
Jest rok 1943 i Helena zachodzi w ciążę. Jakie były okoliczności i jak to się stało pozostaje tajemnicą. Niemieckie władze okupacyjne umieszczają ją w miejscowości Habicht kolo Rudnika powiat Racibórz. To obecne Jastrzębie. Nie mylić z Jastrzębiem Zdrój.


Habicht
Charakter obozu (Zwangsplatziertenheim): Użyte w dokumencie określenie odnosi się do obozu pracy przymusowej lub miejsca przymusowego osiedlenia/odosobnienia, jakie władze III Rzeszy organizowały w przejętych pałacach i majątkach ziemskich na Górnym Śląsku. Przeznaczenie: W tego typu wiejskich placówkach na terenie powiatu raciborskiego więziono i zmuszano do niewolniczej pracy w rolnictwie głównie kobiety z terenów okupowanej Polski. Były to Polki oraz robotnicy przymusowi ze Wschodu (tzw. Ostarbeiter). Użytkowanie i przejęcie przez III Rzeszę: Choć rodzina Schramek pozostawała formalnym właścicielem ziemi, w strukturach wojennych III Rzeszy tak duże gospodarstwa rolne były ściśle podporządkowane niemieckiemu urzędowi wyżywienia i rolnictwa (Ernährungsamt).
Produkcja rolna musiała w 100% zaopatrywać front i państwo, a zarząd nad nią sprawowali wyznaczeni przez partię NSDAP nadzorcy rolniczy. Teraz mamy masę zagadek. Ciąża w czasie pobytu na robotach może grozić wysłaniem do obozu koncentracyjnego. Można było tego uniknąć na kilka sposobów. Niemiecki okupant wprowadził zasady rasowe i próbowano pozyskać jak najwięcej dzieci do germanizacji.
Niemcy mogą podsunąć Helenie , by znalazła kogoś np. narzeczonego kto ma jakiekolwiek korzenie niemieckie lub kogoś z danej miejscowości. Drugi wariant to podać np. ,że ojciec jest Niemcem wtedy unika się obozu. Dziecko i matka mają lepsze warunki w czasie ciąży. I wariant, że matka podaje nazwisko narzeczonego i Niemcy zakładają jej nową kartę , ale nie informują ją o tym. Z góry jest założenie, że po porodzie dziecko zostanie odebrane i poddane germanizacji.


Często chętni byli już ustalani. Teraz następuje likwidacja wszystkich dokumentów z nazwiskiem panieńskim matki. Już nikt nie znajdzie jej pierwszego nazwiska w Habicht a ona zostaje przydzielona jako gospodyni domowa do nowego adresu zamieszkania – Cieszyn ul. Bergstrasse 6 obecna Górna 6. Dlaczego tam i dlaczego gospodyni domowa?

Bo już miała inny statut dla okupanta niemieckiego. Miała lepsze warunki i była inaczej traktowana. Ta właśnie rubryka z zawodem matki miała dla Niemców duże znaczenie w traktowaniu robotniów przymusowych. Nasza Helena nie ma pojęcia, że teraz ma zupełnie inną tożsamość w dokumentach. To celowy zabieg instytucji do Spraw Rasowych w Rzeszy. W ten sposób nigdy nie znajdzie dziecka. Helena oczekuje na poród i kiedy nadchodzi ta chwila zostaje przewieziona do specjalnego ośrodka w Istebnej.

Tutaj przychodzi na świat Antoni. Dokładnie dzisiaj ma 82 lata i obchodzi urodziny.

Antoni spędza wiele lat w sierocińcach. Licząc od pierwotnego nazwiska miał pięciokrotnie zmieniane dane osobowe a mimo to odnalazłem go. Mieszka w okolicach Gdańska. Dzisiaj w dniu swoich 82 urodzin poznał swoją historię. W 99,999999 jestem przekonany kim jest jego matka. Odnalazłem jej grób. Antoni ma też brata. Początkowe tropy prowadziły do Cieszyna i Rajczy. Prawda jest jednak inna. Zagadek jest jeszcze wiele w tej sprawie. Czy 99,99999 potwierdzi się najbliższym czasie w 100%. Potwierdzić to mogą kolejne poszukiwania dokumentów. W Polsce zostało wszystko lub prawie wszystko wyczyszczone. Czy w Niemczech jest jakiś ślad? Czas pokaże. Oczywiście zostają jeszcze badania genetyczne, ale to już nie moja sprawa. Może dokumenty wystarczą.
To kolejna odnaleziona sierotka z dusznickiego sierocińca i połączona na 99,99999 z rodziną.
Ruszam więc w kolejną podróż. Halina Ptaszyńska ur. 17.3.1944. Odnaleziony brat i siostry, ale Halina gdzieś się skrywa. I Karl-Tomasz. Tutaj mamy odnalezione dziecko i na 99,99999 grób matki. Szukamy ojca i potwierdzenia, że grób należy do matki dziecka. Wszystkie te dzieci przez trzy lata przebywały w Dusznikach- Zdroju

Antoni jest 100% polskim dzieckiem, którego dzięki dziwnym zbiegom okoliczności nie udało się poddać germanizacji. Dusznicki sierociniec go uratował a dzisiaj może podziwiać polskie morze, bo jest bardzo blisko.

Poszukiwanie sierot to moja bezinteresowna pasja. Jeśli ktoś jednak pragnie wesprzeć moje muzeum https://skarbiecduszniki.pl/ i poszukiwania to można przez profil zrzutka .pl
Można też zamówić książkę mojego autorstwa wraz z dedykacją cena 38 zł.
